| تبليغات | X |
دنیا خراب شد، پُر مجنون!... اجق وجق!!
لیلای لنز سبز! افاده ، طبق طبق!!
دستان لاک خوردهء شیرین، قرار کوه،
دستان دخترانهء فرهادِ شق و رق!
کو کفش آهنی تو وامق؟!... عصات کو؟!
با کفش قیصری پی عذرا ... تَتَق... تتَق؟!
خسرو نشسته است و به چالش کشیده است
تقدیر خویش را ، سرِ یک فال با ورق:
بی بی دل، سپس تک گشنیز... آس دل...
... سرباز خاج ما که ولی باز هم دمغ ــ
ــ پُک می زند به پیپ مدل انگلیسی اش
مزمزه می کند دو سه تا استکان عرق!
"رقصی چنین میانهء میدانش آرزوست
یک دست جام باده و یک دست..." ..زَروَرق!!
بی بی ِ چه؟! چه آس دلی؟!... زلف یارِ چه؟!
قانون سرخِ دل شده عطف به ماسبق!
قانون سرخ دل شده عطف به ما! همین!
چشمان من فلق شده ، چشمان تو شفق
"من"ها،" تو"ها، همین "تو" و"من" های سوخته!...
مانند طعم فاجعه تلخ است حرف حق
اِنّی اَعوذُ بک!... به دو چشمان کافرت!
تنها پناه من!... بکِ من شر ما خَلَق!
نه بانو ! نگو عشق ، شر مي شوند
همين مردم خوب ، خر می شوند !!
همين ها كه از عشق دم مي زنند
برای شما دردسر می شوند !
نه محصول عشقند اين مردمان
هوس مي كنند و پدر می شوند !
هنوزم براي شما وقت هست
نجنبيد از اين پست تر می شوند
كجا سيب روييده ؟! اين دانه ها
پس از كاشت فورا تبر مي شوند !
نگوئيد حوا گناهی نداشت !
بگوئيد ، آدم مگر می شوند ؟!
هواي بدی می شود ، نپّريد !
ملائك در اين باد ، پر می شوند !
…
نه بانو! نگو عشق ! شر مي شوند !
نه بانو ! نگو ! دردسر مي شوند …!!
دستي به گِل كشيدي و تن آفريده شد
بعد از كمی تمام بدن آفريده شد
يك كاسه آب و چرخ ، كه مي چرخد و بر آن
اندام خيس دلبر من آفريده شد
آرام با دو دست خودت حلقه مي زدي
تا اينكه سر به روي بدن آفريده شد
ساكت نشسته بودي و شيطان به صورتش
ناخن كشيد و بعد دهن آفريده شد
آنوقت روبروی تو خنديد و گفت : آه !
يك اشتباه كردی و زن آفريده شد
